Equi Guidance

Didactics & Insights in natural leader- and horsemanship

Coaching van begeleiders van zieken/stervenden

Deze pagina geeft meer specifieke informatie m.b.t.  EGUI GUIDANCE INSIGHTS terminal life care: coaching van mensen die een dierbare begeleiden, die helaas ernstig ziek is en/of gaat sterven (of gestorven is).

Het ziekte en/of stervensproces, dat intreedt als je weet dat je nog maar kort te leven hebt, brengt meestal enorm veel wisselende gevoelens en gedachten met zich mee voor bij zowel degene die ziek is en/of gaat sterven als ook bij de dierbaren die dichtbij de zieke/stervende staan. Er breekt immers een periode vol onzekerheid en verdriet aan. De coachings van EGUI GUIDANCE INSIGHTS terminal life care richten zich specifiek op de emotionele, sociale, rationele en spirituele coaching van degene die de zieke en/of stervende (heeft) begeleid(t). Deze coachings kunnen met of zonder paarden plaatsvinden.

Typische vragen zouden kunnen zijn: wat betekent het begeleiden van de zieke/stervende voor mij? Hoe ga ik emotioneel en/of rationeel met een zieke/stervende om zonder mijzelf te verliezen? Hoe wil de stervende/zieke begeleid worden en welke rol wil/kan ik daarin spelen? Hoe kom ik achter de (laatste) wensen van de zieke/stervende? Welke rol kan ik spelen in de (laatste) wensen van de zieke/stervende?

Is jouw antwoord op één of meerdere bovenstaande vragen een ja, dan ben je bij ons aan het juiste adres.

EGUI GUIDANCE INSIGHTS terminal life care: 

Hoe gaan we samen aan het werk?

We zien elkaar persoonlijk voor een intake gesprek bij mij op de EQUI GUIDANCE LOCATIE. Als je daarvoor geen mogelijkheid hebt, kunnen we de intake ook telefonisch doen. De coachsessies duren per keer één uur. We spreken af wat ik en/of de paarden voor jou kunnen betekenen. De coachsessies kunnen onderdeel zijn van een coachtraject, zie ook EQUI GUIDANCE INSIGHTS: persoonlijke leiderschapsontwikkeling. De coachings kunnen ook (telefonisch) op onregelmatige tijden plaatsvinden, omdat jij bij de zieke/stervende wil/moet blijven of het begeleidingsproces van de zieke/stervende om ad-hoc coaching vraagt. De coachings hebben als doel om jou als leider van jezelf te zien bij het begeleiden van de zieke/stervende, die de leider is van zijn/haar proces waarin jij haar/hem mag begeleiden.

 

Waarom doe ik dit?

Helaas heb ik op jonge leeftijd afscheid moet nemen van vele dierbaren en naasten. In 2017 is één van mijn beste vriendinnen Lisan samen met haar kindje overleden. Lisan was mijn maatje in de endurance sport en zij was de bijrijdster van Aaike. Tijdens onze buitenritten deelden wij vele facetten van het leven met elkaar. Lisan heeft mij tijdens haar ziektebed gevraagd haar te begeleiden en haar verhaal met beeldmateriaal vast te leggen in een boek. Dit boek zal binnenkort gepubliceerd worden.

 

Helaas heb ik in de jaren voor Lisan's afscheid uit dit leven afscheid moeten nemen van meerdere dierbaren. In 2002 afscheid heb ik afscheid moeten nemen van één goede vriendin uit Brazilië met wie ik op een uitwisselingsjaar was. Zij is helaas in de woestijn verongelukt. Mijn moeder heeft mij toen uitgelegd, dat ik door deze ervaring heb mogen leren hoe het voelt om afscheid van een goede vriendin te nemen en welke gevoelens en gedachten hierbij komen kijken. Ze zei toen dat het een goede ervaring zou zijn, als iemand zou sterven die nog dichterbij mij zou staan, niet wetende dat zij dit zelf zou zijn enkele jaren daarna. Doordat mijn moeder ook leukemie heeft gehad en hier in één relatieve korte tijd aan overleden is, wist ik ongeveer wat er met en rondom Lisan zou kunnen gebeuren. Ik ben tijdens het ziektebed heel eerlijk hierover geweest tegenover Lisan. Door mijn ervaring was ik goed voorbereid en ik vond dat Lisan recht erop had, dat ik deze ervaring deelde met haar. Lisan heeft mij diverse keren aangegeven dat zij dit gewaardeerd heeft, hetgeen zeer knap van haar is, want mijn boodschappen waren niet altijd positief, maar wel eerlijk. Door de ervaring met mijn moeder kon ik Lisan en mezelf voorbereiden en begeleiden, zo goed als ik kon. Voor Lisan’s dood heb ik ook afscheid genomen van mijn eerste paard Pallas. Ook dit proces heb ik toentertijd gedeeld met Lisan, aangezien zij vrijwel direct daarna afscheid moest nemen van haar lievelingshond Bo. Binnen één jaar na het sterven van Lisan en Lauren heb ik vier andere goede vrienden aan kanker of hartfalen verloren en de dertien-jarige dochter van één van andere beste vriendinnen heeft in dat jaar helaas zelfmoord gepleegd. Je kan begrijpen dat het voor velen, en dus ook voor mij een zeer heftig jaar is geweest. Door deze ervaringen en als gecertificeerde coach wil ik daarom van betekenis zijn voor mensen die hun zieke en/of stervende dierbare begeleiden.